Schimmels zijn ééncellige of meercellige levensvormen die het best gedijen in vochtige omgevingen. In huis komen ze dus het meest voor in vochtige ruimtes waar condensatie optreedt door een gebrek aan ventilatie. We denken hierbij vooral aan keukens, badkamers en slaapkamers. Schimmels kunnen hier welig floreren in hoeken en kieren, op natte muren, op plafonds, achter kasten, onder vensterbanken... Wanneer de condensatie niet aangepakt wordt, breiden de schimmelvlekken zich steeds verder uit en vreten ze de aangetaste muur ook in de diepte aan.

Schimmels tengevolge van condensatie blijven meestal beperkt tot de vochtige probleemplaatsen zelf. De huiszwam daarentegen verspreidt zich over heel de woning en tast daarbij alle houten bouwelementen aan, vaak met katastrofale gevolgen.

Schimmels en vooral de sporen die ze in de lucht verspreiden, kunnen zeer belastend zijn voor de gezondheid. Zo is het bewezen dat schimmelgroei op vochtige muren aanleiding kan geven tot het ontwikkelen van gezondheidsproblemen of tot het versterken van reeds aanwezige ziektebeelden. Het betreft hier vooral ademhalingsproblemen, infecties van de luchtwegen, astma-aanvallen, allergische rhinitis en sinusitis... Uit een onderzoek van de Universiteit Gent is zelfs gebleken dat bepaalde schimmels zeer gevaarlijke stoffen (mycotoxinen) afscheiden die kankerverwekkend kunnen zijn.

De kelderzwam of coniophora is een speciaal geslacht van zwammen die we vooral in vochtige kelders aantreffen. Ook daar tasten ze natte muren en (houten) constructies aan. Ze doen zich voor als harige of wollige vlekken en ze hebben vaak een muffe of doordringende geur.